Jonoforeza: istota i zastosowanie

Leczenie urazów i zmian przeciążeniowych w aparacie ruchu może odbywać się na wiele sposobów. Do najczęściej stosowanych należy fizykoterapia, czyli oddziaływanie na organizm różnymi bodźcami fizycznymi pobieranymi z natury albo wytwarzanymi przez urządzenia. Rodzaj zabiegów dobiera się do rodzaju i charakteru schorzenia.

Rehabilitacja narządów ruchu i upiększanie cery

W doborze terapii znaczenie ma również czas, jaki upłynął od pojawienia się dolegliwości. Niektóre zabiegi stosuje się bowiem na wczesnym etapie leczenia, a inne – na późniejszym, gdy ból staje się przewlekły.

Bardzo popularną terapią schorzeń układu ruchu jest jonoforeza. Pod tym pojęciem kryje się wprowadzanie do miejsc zmienionych chorobowo ładunków elektrycznych (jonów) o zmiennej częstotliwości. Odbywa się to przy pomocy sprzętu, który generuje fale galwanicznego prądu stałego.

Tego typu zabiegi działają przeciwbólowo. Świetnie sprawdzają się w zwalczaniu bólu przewlekłego, np. wywołanego chorobą zwyrodnieniową stawów. Prąd zmienny łagodzi też dolegliwości wywołane schorzeniem zapalnym. Poza ładunkami do skóry wprowadzana może być bowiem również substancja lecznicza, np. ketoprofen, jod, kwas salicylowy, acetylocholina.

Drugą zasadniczą właściwością elektroterapii jest poprawa ukrwienia tkanek w miejscu oddziaływania ładunków. Z tego powodu jonoforezę z powodzeniem stosuje również w kosmetologii – likwidowaniu blizn, rozszerzonych naczynek, trądziku różowatego i pospolitego.

Walka ze stanem zapalnym

Jak wspomniano, jonoforeza wykazuje działanie przeciwzapalne. Różne niedoskonałości pojawiające się na skórze mogą być efektem stanu zapalnego. Dobrym przykładem jest łojotok, obrzęki twarzy. Do ich eliminowania także mogą być użyte ładunki elektryczne o zmiennej częstotliwości.

Jak jonoforeza wpływa na skórę? Dzięki zabiegom cera szybciej się goi, jest dobrze oczyszczona i odżywiona. Poza tym komórki skóry w miejscu przyłożenia elektrod mają więcej tlenu. Dzięki temu mogą szybciej uporać się z nadwrażliwością, odmrożeniami, przebarwieniami i innymi niedoskonałościami.

Co prawda elektroterapia wykazuje przeciwwskazania (np. miażdżyca, nowotwór, ropne zmiany skórne, wszczepiony rozrusznik serca, endoprotezy), ale generalnie jest zabiegiem bezpiecznym i nie wywołuje u pacjenta bólu. W trakcie transferu ładunków może on odczuwać delikatne mrowienie czy kłucie.

By tego uniknąć, przed rozpoczęciem leczenia chory powinien określić próg bólu, czyli wrażliwość na jony. Dzięki temu rehabilitant będzie mógł dobrać właściwe natężenie prąd w aparacie wytwarzającym ładunki.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

33 − = 30